-Cześć,Desto. Miło mi cię poznać.-Uśmiechnęłam się. Zwróciłam się do Damiena.-W sumie...to co ja tutaj robię?
-Zemdlałaś...
-Ach,rozumiem...dziękuję,że mi pomogłeś.
-Nie ma sprawy.-Spróbowałam wstać. Szaman od razu powiedział:
-Musisz leżeć!
-Nic mi nie jest. Tobie też dziękuję.-Powiedziałam do szamana i zeskoczyłam ze stołu. Zachwiałam się i Damien już rzucił się,żeby mnie złapać,ale powstrzymałam go łapą i zatrzymałam zawroty głowy.-Już wszystko dobrze.-Uśmiechnęłam się.
<Co dalej?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz