-Wybacz,ale jestem stworzona do bycia samej...nie chcę mieć czegoś,do czego mogę wrócić,co mogę bronić...w życiu przegrałam tylko jedną walkę...broniłam wtedy moich przyjaciół...i...poległam...stwór pożarł ich na moich oczach...kawałek po kawałku...nadal słyszę ich krzyki,widzę ich twarze...pamiętam imiona i twarze każdego mojego przyjaciela,który zginął i każdego,który zdradził. Każdego,który odszedł i wystawił...Pamiętam dokładnie każdy dzień mojej samotnej tułaczki i wiesz co? Samotność to choroba śmiertelna,jednak ja wolę być sama i nie mieć czego stracić i dbać tylko o siebe...wolę takie życie...bo utrata kogoś jest gorsza od samotności.
<Co dalej Limo?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz